jerzy świtała ginekolog katowice ad

Aspiryna lub heparyna została rozpoczęta na początku infuzji rt-PA; przypisany lek badany był kontynuowany przez siedem dni. Cewnikowanie serca wykonano 7 do 24 godzin po rozpoczęciu rt-PA i powtórzono po 7 dniach u tych, u których tromboliza zakończyła się powodzeniem. W przypadku pacjentów przypisanych do heparyny szybkość wlewu zmniejszyła się o 50 procent na dwie do trzech godzin przed cewnikowaniem. Natychmiast po usunięciu cewników do tętnicy infuzję heparyny rozpoczęto ponownie z wcześniejszą częstością i kontynuowano do drugiego cewnikowania. Wśród osób, które otrzymały aspirynę, jeden bolus heparyny był dozwolony bezpośrednio przed angiogramem trwającym od 7 do 24 godzin. Wykonano najpierw lewokomorową operację, a następnie angiografię tętnicy niewydolnej (oceniano na podstawie ventriculogramu i elektrokardiogramu), a następnie tętnicę zawału w sparowanych widokach ortogonalnych. Jeżeli tętnica zaw oczna była zatkana podczas pierwszego cewnikowania, uważano, że pacjent osiągnął punkt końcowy badania, a angioplastykę zatkanej tętnicy można wykonać według uznania angiografa. U pacjentów z początkowo patologicznymi tętnicami angiografię powtórzono po siedmiu dniach, jeśli w interwale nie wystąpiła interwencja mechaniczna (angioplastyka lub pomostowanie); plastyka naczyń krwionośnych miała być wykonana tylko dla wskazań klinicznych (nawracające niedokrwienie) przed cewnikowaniem w dniu 7.
Przepływ przeciwzakrzepowy przez tętnice zawałowe oceniano niezależnie przez angiografów w miejscach klinicznych i w podstawowym laboratorium z zastosowaniem kryteriów TIMI (tromboliza w zawale mięśnia sercowego). 7 Dla celów analizy, pacjenci z perfuzją stopnia 0 lub TIMI w początkowym wstrzyknięciu diagnostycznym były uważane za zamknięte tętnice, a osoby z perfuzją stopnia 2 lub 3 uznawano za mające tętnice patentowe. Interpretacja angiograficzna w podstawowym laboratorium została przeprowadzona w losowej kolejności, z czytnikiem zaślepionym na przypisany lek i sekwencją angiograficzną (badanie trwające od 7 do 24 godzin lub badanie kontrolne). Angiograficzne odczyty na lokalnych stanowiskach zgadzały się z odczytami z podstawowego laboratorium dla 95 procent angiogramów. Zgodnie z protokołem przeważało odczytanie podstawowego laboratorium.
Punkty końcowe
Głównymi punktami końcowymi badania była drożność tętnicy zawału po 7 do 24 godzin i po 7 dniach. Drugorzędowymi punktami końcowymi były nawracające niedokrwienie (ból w klatce piersiowej z niedokrwiennymi zmianami elektrokardiograficznymi lub ponowne podniesienie poziomu kinazy kreatynowej w osoczu) po pierwszym dniu w szpitalu i krwotoczne, w tym krwotok śródmózgowy, spadek stężenia hemoglobiny o ponad 1,86 mmol na litr ( 3 g na decylitr) z powodu krwawienia w określonym miejscu innym niż w przypadku zabiegu chirurgicznego lub obniżenia poziomu hemoglobiny o ponad 2,48 mmol na litr (4 g na decylitr) bez zidentyfikowanego miejsca.
Analiza statystyczna
Punkty końcowe oceniano zgodnie z zasadą zamiaru leczenia. Zmienne ciągłe wyrażono jako średnie . SE. Punkty końcowe zestawiono w tabeli, a grupy poddano analizie za pomocą chi-square lub dokładnego testu Fishera (dwustronnego) dla zmiennych dyskretnych i dwustronnego testu t dla zmiennych ciągłych
[przypisy: chód spastyczny, eskulap kamienna góra, promedica ełk ]