Zorganizowana medycyna i ocena technologii – wnioski z Ontario

Przez ostatnie 18 lat kanadyjski system opieki zdrowotnej odniósł większy sukces w pokrywaniu kosztów niż jego amerykański odpowiednik. Z rządami prowincji jako jedynymi nabywcami prawie wszystkich podstawowych usług medycznych i szpitalnych możliwe są gospodarki administracyjne, a przepływ funduszy dla lekarzy i szpitali może być i był poddawany ściślejszym kontrolom1. Można również oczekiwać, że Kanadyjski system opieki medycznej łatwiej powstrzyma dyfuzję nowych procedur medycznych i technologii niż system pluralistyczny w Stanach Zjednoczonych. W zakresie, w jakim takie rozpowszechnianie zostało ograniczone, przyczyniły się do tego dwa mechanizmy. Po pierwsze, wydatki szpitalne są określane prospektywnie, według ustalonej formuły, a globalne (całkowite) alokacje budżetowe zapewniają następnie limit finansowania, w ramach którego każda instytucja musi mieszkać przez następny rok. Rezultatem było ukryte racjonowanie, a administratorzy i lekarze bardziej uważnie przyglądają się kosztowym konsekwencjom lokalnego wprowadzania innowacji.2 3 4 Po drugie, pojawiła się również wyraźna reglamentacja użycia wyrafinowanych i drogich urządzeń, przy zakupie takich urządzeń. urządzenia ograniczone do głównych ośrodków regionalnych.1 Regionalizacja okazała się możliwa w przypadku sprzętu takiego jak skanery CT i aparaty jądrowego rezonansu magnetycznego oraz w przypadku programów do dializy, chirurgii otwartego serca, transplantacji i leczenia raka. W Ontario, podobnie jak w innych częściach Kanady, podejście do rozpowszechniania i wykorzystywania technologii medycznej jest w najlepszym razie przypadkowe. Nawet jeśli wyrażane są obawy o listy oczekujących na zabiegi chirurgiczne, zdławione innowacje i brak środków na inwestycje kapitałowe w szpitalach, system w Ontario nie zdołał powstrzymać fali narkotyków i urządzeń o wątpliwej użyteczności, które można wprowadzić bez dużych nakładów. inwestycje szpitali. Ten sam brak oceny i kontroli jest oczywisty w przypadku nowych lub bardziej intensywnych zastosowań ustalonych technik lub sprzętu. Co więcej, przyjęte wzorce praktyki rzadko są analizowane, częściowo dlatego, że nie ma formalnych kryteriów oceny wskazań do wielu medycznych i chirurgicznych testów i procedur, poczynając od badania funkcji płuc i elektrokardiografii wysiłkowej do wycięcia migdałków i cholecystektomii.
W prowincji Ontario (populacja, 9,4 miliona), byliśmy zaangażowani w próby zorganizowanej medycyny w celu promowania sensownego wprowadzenia trzech nowych technologii (terminu używanego tutaj do włączenia nowych materiałów, leków i procedur). Chociaż podstawowe zalety systemu opieki zdrowotnej w Ontario są znaczne, te trzy przypadki ilustrują ważne słabe punkty kanadyjskiego systemu centralnego finansowania i zdecentralizowanego podejmowania decyzji w służbie zdrowia. Inicjatywy te podkreślają pewne ogólne problemy, które trzeba będzie rozwiązać, jeśli chcemy osiągnąć bardziej racjonalne rozpowszechnianie nowych procedur i technik, nawet w ramach jednolitego i finansowanego ze środków publicznych systemu opieki medycznej.
Przypadek 1: Niski poziom osmolarności
Środki kontrastowe o niskiej osmolarności (LOCM) były stosowane w Europie w celu poprawy obrazów radiologicznych przez kilka lat, ale po raz pierwszy stały się dostępne w Kanadzie w 1986 r.
[więcej w: marzena żaboklicka kurowska, wiml warszawa, chód spastyczny ]